Το παντεσπάνι του Εθνικού Σχεδίου στις βιομηχανίες της Γερμανικής Ευρώπης
Νέο πεσκέσι 12,7 δις ευρώ για τις τράπεζες
Στα μέτρα των δανειστών οι επενδύσεις και οι μεταρρυθμίσεις του Εθνικού Σχεδίου που κατατέθηκε τη Μεγάλη Τετάρτη σηματοδοτώντας τον μνημονιακό Γολγοθά του φτωχοποιημένου ελληνικού λαού
Το υπερμνημόνιο του Ταμείου Ανάκαμψης σε δράση
Κατατέθηκε μετά βαΐων και κλάδων την Μεγάλη Τετάρτη 28 Απριλίου 2021 το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα 2.0 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μάλιστα η κυβερνητική ανακοίνωση μιλά για ένα Σχέδιο το οποίο «περιλαμβάνει 106 επενδυτικά προγράμματα και 67 μεταρρυθμίσεις που περιγράφονται και κοστολογούνται σε 4.104 σελίδες» (www.capital.gr 28/4/2021). Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια στα ΜΜΕ μάλιστα αναφέρουν ότι το σχέδιο αναρτήθηκε και στο site της Κομισιόν. Όμως όσο και αν το αναζητήσαμε μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές αργά στις 28/4/2021 το κείμενο αυτό δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει είναι το γνωστό κείμενο των 207 σελίδων του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα 2.0 με ημερομηνία 2/4/2021 το οποίο έχει αναρτηθεί στο site του Υπουργείου Οικονομικών. Επιπλέον στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ αναφέρεται ότι η Ελλάδα κατέθεσε δεύτερη μετά την Πορτογαλία το Εθνικό της Σχέδιο. Όμως στη σχετική της ανακοίνωση η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πρώτα αναφέρεται στο Εθνικό Σχέδιο της Γερμανίας το οποίο επίσης κατατέθηκε στις 28/4/2021 και μετά στο Ελληνικό Σχέδιο επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά ότι οι Γερμανοί παραμένουν πάντοτε Γερμανοί. Βέβαια στην ανακοίνωσή της η φον ντερ Λάιεν παραθέτει και τον υπερσύνδεσμο (link) του Γερμανικού Σχεδίου Ανάκαμψης όχι όμως και τον υπερσύνδεσμο του Ελληνικού Σχεδίου. Γιατί άραγε; Επιπλέον στο Γερμανικό Σχέδιο επισυνάπτονται και τα έγγραφα που έχουν σχέση με τα κόστη των διαφόρων έργων ενώ κάτι τέτοιο δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα από ελληνικής πλευράς καθώς ακόμη ψάχνουμε να βρούμε το περίφημο κείμενο των 4.104 σελίδων του Ελληνικού Σχεδίου στο οποίο ο κ. Σκυλακάκης αναφέρθηκε σε δηλώσεις του στις 28/4/2021. Γιατί εκεί μπορεί να δει κανείς αναλυτικά τα έργα και τα κόστη και φυσικά τα διάφορα «έργα-φωτογραφίες» που εμπεριέχονται. Και αυτό είναι κρίσιμο καθώς όταν πλέον τα έργα θα έχουν εγκριθεί από την Κομισιόν και το Συμβούλιο της ΕΕ θα είναι πολιτικά εξαιρετικά δύσκολα στην αντιπολίτευση αλλά και στους κοινωνικούς φορείς να αντιδράσουν καθώς πλέον το θέμα θα έχει λήξει.
Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να μην χάνεται χρόνος ο κ. Σκυλακάκης δήλωσε ότι «τα πρώτα 4 δισ από το Ταμείο Ανάκαμψης για τη χώρα μας αναμένονται στα μέσα ή και στο τέλος του Αυγούστου» για να συμπληρώσει με νόημα «ότι τα 4 δισ. θα αφορούν σε έργα που θα έχουν ξεκινήσει ήδη αλλά και σε έργα που θα ξεκινήσουν αμέσως μετά» (www.capital.gr 28/4/2021). «Η απορρόφηση αρχίζει από αύριο, δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Σκυλακάκης» (www.capital.gr 28/4/2021), στέλνοντας μήνυμα στην αντιπολίτευση.
Έλλειψη διαφάνειας και διαβούλευσης
Το περίφημο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας στην πράξη δεν έτυχε της απαραίτητης διαβούλευσης την οποία μάλιστα επιτάσσει και το άρθρο 18 του σχετικού Κανονισμού του Ταμείου Ανάκαμψης. Η περίφημη δημόσια διαβούλευση ήταν χρονικά περιορισμένη ενώ δεν υπήρξε καμιά σοβαρή και επί της ουσίας διαβούλευση με τις περιφέρειες, τους δήμους αλλά και τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς. Αλλά ούτε και η Βουλή έπαιξε κανένα σοβαρό ρόλο καθώς το μόνο που έγινε ήταν βάσει του άρθρου 36 παρ. 5 του Κανονισμού της Βουλής μια ενημερωτικής φύσεως συζήτηση στις 6 Απριλίου 2021 με τους βουλευτές των Επιτροπών Παραγωγής και Εμπορίου, Κοινωνικών και Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και τους Έλληνες ευρωβουλευτές και βουλευτές της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής σε κοινή συνεδρίαση η οποία διήρκησε 9 ώρες. Εκεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζήτησαν να λάβουν μέρος στη συζήτηση και οι κοινωνικοί φορείς πρόταση η οποία απορρίφθηκε από την κυβέρνηση με το επιχείρημα ότι αυτό θα γίνει μετά την τελική έγκριση του Σχεδίου Ανάκαμψης από Κομισιόν και Συμβούλιο της ΕΕ κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου που θα υλοποιεί το Σχέδιο Ανάκαμψης. Δηλαδή κατόπιν εορτής αφού το 4.104 σελίδων Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης από τη στιγμή που θα εγκριθεί θα πρέπει να υλοποιηθεί ως έχει και φυσικά δεν θα επιτρέπονται αλλαγές. Όπως επισήμανε ο κ. Σκυλακάκης στην τοποθέτηση του κατά την παραπάνω συζήτηση στη Βουλή, ούτως ή άλλως αυτό που θα μπορεί να συζητηθεί κατά την έγκριση του σχετικού νομοσχεδίου θα αφορά μόνο «τα ανοικτά» προγράμματα ενώ «τα κλειστά προγράμματα» δεν θα μπορούν να αλλάξουν. Δηλαδή η κυβέρνηση συνομολόγησε ότι ήδη έχει προαποφασίσει για τα κλειστά προγράμματα συγκεκριμένα έργα που δεν θα αλλάξουν, ενώ για τα περίφημα ανοικτά προγράμματα κάνει την παραχώρηση για διαβούλευση και συζήτηση. Και εδώ μιλάμε για ένα Σχέδιο το οποίο εκτείνεται μέχρι το τέλος 2026, ήτοι τρία χρόνια μετά τη λήξη της θητείας της παρούσης Βουλής και κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι η επόμενη βουλή και κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένες να ακολουθήσουν τις αποφάσεις της κυβέρνησης της ΝΔ και φυσικά τις δεσμεύσεις της στις αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις-ορόσημα του Εθνικού Σχεδίου.
Νεοφιλελεύθερος μνημονιακός μονόδρομος ξανά
Όμως το ίδιο το Σχέδιο προδιαγράφει και τους ιδεολογικοπολιτικούς άξονες στους οποίους θα κινηθεί η αναδιάταξη της ελληνικής οικονομίας με το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης. Άλλωστε όπως επισήμανε ο κ Σκυλακάκης στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής το Σχέδιο συντάχθηκε με βάση τις προγραμματικές θέσεις της κυβέρνησης και φυσικά όχι της αντιπολίτευσης. Ειδικότερα το Σχέδιο δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αναπαράγει το κλασικό αποτυχημένο μνημονιακό μοντέλο που αυξάνει τις κοινωνικές ανισότητες. Ταυτόχρονα το Σχέδιο διανθίζεται και με επιλεκτικές παρεμβάσεις του κράτους που με τη μορφή «φωτογραφικών-χειρουργικών ρυθμίσεων» στηρίζει συγκεκριμένα έργα τα οποία έχουν συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο. Επιπλέον το Σχέδιο εδραιώνει την παρουσία των ξένων δανειστών στην ελληνική οικονομία για τις επόμενες δεκαετίες κρατώντας την οικονομία της χώρας σε πλήρη εξάρτηση από τις οικονομίες των χωρών της Γερμανικής Ευρώπης διαιωνίζοντας το καθεστώς της αποικίας χρέους και της οικονομίας- πελάτη των βιομηχανικών προϊόντων της Γερμανικής Ευρώπης.
Βέβαια και σε άλλες χώρες οι κυβερνήσεις επί της ουσίας απέφυγαν τον ουσιαστικό διάλογο με τις κοινωνίες. Έτσι ο πολύς Ντράγκι κατέθεσε το ιταλικό Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης την παραμονή της συζήτησης στην Ιταλική Βουλή στις 27 Απριλίου 2021 όπου όμως έγινε κανονική συνεδρίαση καθώς και στην ιταλική γερουσία με συμμετοχή των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων και τελική έγκριση ψηφίσματος από την πλειοψηφία που έδωσε το πράσινο φως στο ιταλικό Σχέδιο Ανάκαμψης. Επιπλέον καθώς στην Ιταλία έχουμε κυβέρνηση ευρύτατης κομματικής συνεργασίας το ιταλικό Σχέδιο έγινε αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων. Στην Ισπανία συγκροτήθηκε μια επιτροπή διαβούλευσης με πάνω από 80 κοινωνικούς φορείς αν και υπήρξε έντονη κριτική ότι ούτε και το ισπανικό σχέδιο δόθηκε στην δημοσιότητα έγκαιρα.
Έτσι σε όλη την Ευρώπη οι κυβερνήσεις υπό την ασφυκτική πίεση της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, των διαφόρων δήθεν τεχνοκρατών και κυρίως των ευρωπαϊκών πολυεθνικών ομίλων και των τραπεζών έκοψαν και έραψαν στα μέτρα τους τα Εθνικά Σχέδια φροντίζοντας βέβαια να δοθούν και κάποια ψίχουλα στους ευρωπαϊκούς λαούς στους οποίους όμως ετοιμάζουν μια μεγάλη έκπληξη. Και αυτή δεν είναι καμιά άλλη από την επιβολή των γνωστών «προαπαιτούμενων», δηλαδή των αντικοινωνικών μεταρρυθμίσεων που διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό. Άλλωστε οι ίδιοι οι ευρωπαίοι ιθύνοντες με το Σύμφωνο για το ευρώ+ θεωρούν ότι η Ευρώπη για να ανταγωνιστεί την Κίνα, την Ινδία και τις ΗΠΑ θα πρέπει να κινεζοποιήσει τους μισθούς.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο κ. Σκυλακάκης ο οποίος στη δευτερολογία του στη Βουλή στις 6/4/2021 επισήμανε ότι εμπόδιο για τις επενδύσεις αποτελούν το εργατικό κόστος και η φορολογία. Για τον λόγο αυτόν λοιπόν βλέπουμε την κυβέρνηση να προχωρά στο νομοσχέδιο που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις, καταργεί το οκτάωρο, καθιερώνει τις απλήρωτες υπερωρίες και διαλύει κάθε πραγματική προστασία σε σχέση με την επαναπρόσληψη σε περίπτωση άκυρης απόλυσης.
Η όλη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση του ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης επιδεινώνεται και από τις συνεχείς αναφορές του Σχεδίου στην περίφημη έκθεση Πισσαρίδη που αποδεικνύεται ότι είναι το ιδεολογικό μανιφέστο του Ελληνικού Σχεδίου για τις επώδυνες αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
΄Τελικά η Ελλάδα έχασε 4,7 δις ευρώ σε επιχορηγήσεις
Με βάση τη σχετική κατανομή η Ελλάδα δικαιούται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης επιχορηγήσεις ύψους 17,8 δις ευρώ και δάνεια 12,7 δις ευρώ ήτοι εν συνόλω 30,5 δις ευρώ έναντι των 32 δις ευρώ (9,5 δις δάνεια και 22,5 δις ευρώ επιχορηγήσεις) που είχε αρχικά ανακοινωθεί με θριαμβολογίες από την κυβέρνηση (www.iefimerida.gr. 28/5/2020) Και αυτό γιατί στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης η Αθήνα έχασε 4,7 δις ευρώ επιχορηγήσεις αφού τελικά θα λάβει μόνο 17,8 δις ευρώ για επιχορηγήσεις αντί των 22,5 δις ευρώ που ήταν η αρχική πρόταση της Κομισιόν.
Πάντως στις επιχορηγήσεις πρέπει να προστεθούν και 2,8 δις ευρώ τα οποία προκύπτουν ως εξής: Από το «React –EU» 1,715 δις ευρώ, συν 755 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, συν 365,3 από το Πρόγραμμα «Αγροτική Ανάπτυξη» ήτοι εν συνόλω 2.835,3 εκατ. ευρώ
Πλην όμως οι επιχορηγήσεις του Ταμείου Ανάκαμψης θα κατευθυνθούν μόνο «σε επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις» και δεν θα δοθούν υπό την μορφή εισοδηματικών επιδοτήσεων και ενισχύσεων όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος με ορισμένα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά Ταμεία. Οι επιχορηγήσεις θα δοθούν μέσω των υφιστάμενων Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών Ταμείων γεγονός που σημαίνει τήρηση όχι μόνο των όρων του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και της ενισχυμένης εποπτείας αντίστοιχα, αλλά και των Κανονισμών των κατ΄ ιδίαν Διαρθρωτικών Ταμείων.
Αντίθετα η Ελλάδα δικαιούται επιπλέον περίπου 3,2 δις ευρώ αλλά σε δάνεια!!!
Ομολογία αποτυχίας το μνημονίου
Όμως το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης είναι μνημείο ομολογίας της πλήρους αποτυχίας του μνημονίου. Έτσι στο Σχέδιο αναλύεται το περίφημο επενδυτικό κενό το οποίο παρουσιάστηκε στην Ελλάδα από το 2010 μέχρι το 2019. Δηλαδή στην ουσία κατά την μνημονιακή περίοδο.
Αναφέρει λοιπόν επί λέξει το Εθνικό Σχέδιο στη σελίδα 18: «Μεταξύ 2010 και 2019, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου ως ποσοστό του ΑΕΠ υπολειπόταν σταθερά του μέσου όρου της ζώνης του ευρώ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, το επενδυτικό χάσμα της Ελλάδας -μετρούμενο ως απόκλιση από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ -ήταν κατά μέσο όρο περίπου 9% του ΑΕΠ ετησίως, ή 162 δισ. ευρώ αθροιστικά. Αυτό σημαίνει, ότι αν η Ελλάδα εμφάνιζε τους ίδιους ρυθμούς επενδύσεων με την υπόλοιπη Ευρώπη, θα είχαν πραγματοποιηθεί σωρευτικά περισσότερες επενδύσεις ύψους 162 δισ. ευρώ την τελευταία δεκαετία, όσο σχεδόν το τρέχον ΑΕΠ της χώρας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας, την ευημερία των πολιτών και την κοινωνική συνοχή».
Μάλιστα αυτά αποδεικνύονται και από τους Πίνακες 1 και 2 που παραθέτει το ίδιο το Εθνικό Σχέδιο.
Πρόκειται λοιπόν για το άκρον άωτον του πολιτικού κυνισμού να ακούει κανείς την κυβέρνηση της ΝΔ να μιλά και να επικρίνει το επενδυτικό κενό το οποίο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των πέτρινων μνημονιακών χρόνων, όταν μεγάλο μέρους της διακυβέρνησης της περιόδου αυτής είχε η ΝΔ.
Όμως το κεντρικό ερώτημα είναι πως είναι δυνατόν να δημιουργήθηκε το επενδυτικό κενό των 162 δις ευρώ κατά την εποχή των μνημονίων όταν την ίδια περίοδο, ήτοι στο διάστημα Μάιος 2010 έως Αύγουστος 2018, η Ελλάδα έλαβε ως δάνεια 288,7 δις ευρώ από ΔΝΤ, κράτη της ευρωζώνης, EFSF και ESM.
Που πήγαν λοιπόν τα λεφτά; Πως είναι δυνατόν να υπάρχει επενδυτικό κενό 162 δις ευρώ όταν στη χώρα υποτίθεται ότι έπεσαν 288,7 δις ευρώ τα οποία μάλιστα χρεώθηκαν στον ίδιο τον φτωχοποιημένο ελληνικό λαό;
Αυτό είναι το μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο για το οποίο πρέπει να απολογηθούν όλα τα μνημονιακά κόμματα τα οποία στη συζήτηση για το Σχέδιο Ανάκαμψης στη Βουλή παρίσταναν τις αθώες περιστερές.
Όπως έχουμε αποδείξει σε άλλες μελέτες μας τα δανειακά των μνημονίων πήγαν για να πληρώσουν παλιά δανεικά και για να σώσουν τους ξένους δανειστές και το ευρώ. Πήγαν για να σώσουν τις ξένες και ελληνικές τράπεζες.
Tα μνημονιακά δανειακά κεφάλαια δεν έπεσαν λοιπόν στην αγορά ούτε αξιοποιήθηκαν για την ανάπτυξη της χώρας. Αντίθετα με τα δανεικά αυτά πληρώθηκαν τα παλαιότερα δανεικά και διασώθηκαν οι τράπεζες ξένες και ελληνικές. Επρόκειτο άλλωστε όπως έχουμε αποδείξει με σειρά άρθρων μας για επονείδιστο χρέος το οποίο δημιουργήθηκε για να εξοφλήσει το προμνημονιακό καραμπινάτο επονείδιστο χρέος που είχε δημιουργηθεί από τη συμπαιγνία της ντόπιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ με τις εποπτικές αρχές της Ε.Ε. και το οικονομικό και βιομηχανικό σύμπλεγμα του ευρωπαϊκού σκληρού πυρήνα, προκειμένου να πωλούν πάσης φύσεως μηχανήματα, εμπορεύματα, υπηρεσίες και υπερτιμολογημένους στρατιωτικούς εξοπλισμούς στην Ελλάδα. Δεν πήγαν λοιπόν τα δανειακά αυτά κεφάλαια για σκοπούς υπέρ του Ελληνικού λαού και του έθνους.
Πεσκέσι στις τράπεζες για διαχείριση όλα τα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης
Όπως προαναφέραμε σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης η Ελλάδα θα πάρει 17,8 δις ευρώ ως επιχορηγήσεις και 12,7 δις ευρώ ως δάνεια. Σε αντίθεση με την Πορτογαλία η οποία στο Εθνικό της Σχέδιο σε πρώτη φάση ζητά μόνο τις επιχορηγήσεις της περίπου 13,9 δις ευρώ και επιφυλάσσεται στο μέλλον να ζητήσει και τα 2,3 δις ευρώ που αφορούν στα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης (www.noticiasaominuto-com 21/4/2021), η Ελληνική κυβέρνηση ζητά και το ποσό των δανείων τα οποία όμως θα τα δώσει για διαχείριση στις τράπεζες.
Ναι σ΄ αυτές τις τράπεζες οι οποίες επανειλημμένα έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί με χρήματα του ελληνικού λαού αλλά παρόλα αυτά επιτίθενται κατά του φτωχοποιημένου ελληνικού λαού και του βγάζουν τα σπίτια στον πλειστηριασμό Είναι οι ίδιες τράπεζες που μέχρι σήμερα έχουν πουλήσει αντί πινακίου φακής δάνεια ύψους 28 δις ευρώ στα κοράκια τα οποία εφορμούν για να αρπάξουν τα σπίτια των Ελλήνων. Είναι οι ίδιες τράπεζες οι οποίες πλέον σε μεγάλο βαθμό έχουν αφελληνιστεί. Είναι οι ίδιες τράπεζες στις οποίες υπήρξε το τελευταίο ενάμιση χρόνο αύξηση των καταθέσεων κατά 20 δις ευρώ. Είναι οι ίδιες τράπεζες οι οποίες μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ποσοτική χαλάρωση και την αλλαγή στάσης της ΕΚΤ σε σχέση με τα ελληνικά ομόλογα τα οποία αποδέχεται πλέον η Λαγκάρντ ως ενέχυρα έχουν πάρει πάνω από 10 δις ευρώ από την ΕΚΤ ως χαμηλότοκη χρηματοδότηση. Είναι οι ίδιες τράπεζες οι οποίες έχουν κλείσει τις κάνουλες χρηματοδότησης στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις αλλά συνεχίζουν να χρηματοδοτούν τις μεγάλες ελληνικές και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Σ΄ αυτές λοιπόν τις τράπεζες δίνει η κυβέρνηση τη διαχείριση των δανείων ύψους 12,7 δις ευρώ. Επιπλέον καθώς η παρουσία του ξένου παράγοντα στις τράπεζες είναι καθοριστική επί της ουσίας η κυβέρνηση δίνει το 41,5% των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης στις αφελληνισμένες τράπεζες.
Αναγκαία η ίδρυση δημόσιας Αναπτυξιακής Τράπεζας αλά KfW
Αντί όμως η κυβέρνηση να δώσει τη διαχείριση των δανείων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης στις εμπορικές αφελληνισμένες τράπεζες έπρεπε να τα δώσει για διαχείριση σε μια δημόσια Αναπτυξιακή Τράπεζα την οποία εδώ και μια δεκαετία προτείνουμε να ιδρυθεί αξιοποιώντας το μοντέλο της γερμανικής KfW.
Με τον τρόπο αυτόν το ελληνικό κράτος θα μπορούσε να διαθέτει ένα εργαλείο άσκησης δημόσιας πολιτικής παρέχοντας χαμηλότοκα δάνεια με αναπτυξιακά και όχι εμπορικά κριτήρια σε ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σε αγρότες αλλά και σε ελληνικές βιομηχανίες με στόχο την πραγματική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά χάνεται μια ιστορική ευκαιρία τεράστιου μεγέθους για την αξιοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων και δανείων υπέρ του λαού και του τόπου.
Γιατί αυτό το οποίο θα συμβεί και με το Ταμείο Ανάπτυξης είναι ο ελληνικός λαός να επωμιστεί για άλλη μια φορά τα βάρη των περίφημων μεταρρυθμίσεων του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης που διαλύουν το εργασιακό, μειώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις, διαλύουν το ασφαλιστικό και ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία.
Και όλα αυτά την ώρα που τα οφέλη του Ταμείου Ανάκαμψης θα πάνε στις βιομηχανίες του Βορρά αφού το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης προβλέπει ότι δισεκατομμύρια ευρώ από τα κονδύλια τόσο των επιχορηγήσεων όσο και των δανείων θα δαπανηθούν για αγορά νέων τεχνολογιών, λογισμικού (software), εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και μηχανολογικού εξοπλισμού, όπως ανεμογεννήτριες, ηλιακά πάνελ, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων, κλπ.
Κατάσταση η οποία θυμίζει το περίφημο «Πελάτες μου!» του Θανάση Βέγγου.
